Ik doe niet zo heel veel meer aan deze weblog, maar om ‘t even op te hijsen maar weer een filmpje:

Ik heb een jurk aan. Een zwarte jurk, met een laag dxe9colletxe9. Een hempje dat mijn tieten nog wat extra omhoog perst, samen met mijn beste push-up beha. Goedkeurend steek ik mijn borst naar voren en bekijk mezelf nog even extra van de zijkant; in het midden is toch echt, echt waar, een soort van schaduw te zien. Helaas wordt al mijn hoop dezelfde dag alweer ingeslagen. Bij een heerlijk lomp gesprek over afvliegende bikini’s in het golfslagbad zeg ik vrolijk dat ik daar nooit last van heb. Een jongen buigt zich voorover, kijkt recht mijn jurk in, en zegt: ‘Ja. Maar jij hebt ook geen tiet.’

Toen ik elf was, was in groep 8 je status af te lezen aan je ondergoed. Droeg je nog niets onder je gestreepte hema-shirt, dan was je status ongeveer nihil. Was je al overgegaan op ‘het topje’ of ‘de tienerbeha’, dan lag je status ergens rond het middelpunt. En droeg je een echte bustehouder, met ingewikkelde systemen als verstelbare bandjes, beugels en voorgevormde kussentjes, dan kon je er verzekerd van zijn dat iedereen je aanbad. De (welgeteld twee) meisjes die zichzelf al groot genoeg inschatten om zich in zo’n ding te hijsen tilden voortdurend hun behabandjes op om ze dan met een tikgeluidje tegen hun blote schouder aan te laten schieten, en zo ons tietloze onderkruipsels te laten weten hoe ondergeschikt wij waren. Na de zomervakantie werd er steevast gecontroleerd ‘wie een borstvergroting heeft gehad’, en ik kwam er ook steevast uit als: nog niks te zien.

‘s Morgens voor de spiegel, als ik uit alle mogelijke hoeken probeerde te kijken of er al zoiets als een bolling ontstond, vertelde ik mezelf dat het heus zou gaan groeien. Over vier jaar zou ik iedereen steil achterover laten slaan met mijn C-cup-borsten, waartussen een onpeilbare diepte de jongens zou laten duizelen en omvallen. Hoe voorspelbaar: pas een jaar later begon er een soort klein bergje te ontstaan, en twee jaar daarop was de groei weer voorbij. Gewoon zo, ploef, we stoppen ermee. En dus heb ik, de bewuste vier jaar later, twee keuzes: of ik onderga een borstvergroting (pijnlijk, eng, hopen bloed, ziet er nep uit) of ik accepteer dat er niemand ooit zal verdwalen in mijn dxe9colletxe9 (maar probeer ondertussen dat wxe1t er zit zo veel mogelijk in the picture te duwen). En na veel moeite heb ik toch maar voor het laatste gekozen; ik heb inmiddels onderkend dat ik nooit verder zal komen dan een miezerig A-cupje. En eigenlijk leidt natuurlijk een grote bos hout voor de deur nergens toe, mensen concentreren zich dan alleen nog maar op wat zich onder je shirt bevindt in plaats van in je hoofd, het wiebelt belachelijk als je probeert te rennen en over een jaar of twintig druipen ze tot op de vloer, terwijl ik dan nog vrolijk rondhuppel met een pronte boezem. Kleine borsten zijn het helemaal!

Maar als ik nu in een willekeurige kroeg sta (maakt niet uit welke, kerels zijn overal hetzelfde), naast een vriendin-met-wel-een-belachelijk-grote-voorgevel, valt het me op dat jongens nooit naar haar gezicht kijken. Meisjes trouwens ook niet. Ieders blik glijdt van het hoofd meteen naar beneden, haar laag uitgesneden shirtje in. Vervolgens blijft deze ongeveer het hele gesprek daar hangen, tot diegene ineens doorheeft waar hij/zij naar kijkt en slechts nog af en toe een steelse blik naar beneden werpt. Haar tieten zijn de ultieme blikvanger, de reden dat iedereen tegen haar zegt wat voor goddelijk lichaam ze heeft, de reden dat zij meisjes kan bekeren tot het lesbidom en jongens hun vriendinnetjes laat vergeten; de oorzaak van haar ultieme geilheid.

Dat wil ik godverdomme ook.

Regina Spektor – Just Like the Movies

(en het gaat hier dus nxedxe9t om dat filmpje. Maar om het mooie, mooie lied.)

Ik heb schoenen ondergetekend voor Inge.
Dat wilde ik even melden.

Ik heb echt een grondige hekel aan mensen die zichzelf zingend op YouTube zetten.
Maar zo af en toe in je leven doe je wat stoms.
En dan krijg je dit.

Vergeef mij m’n niet-vaste hand (en de dus onscherpe foto’s)

Ik heb iets met diepe, schorrige mannenstemmen die melancholieke liedjes zingen. (Leonard Cohen, Tom Waits, en nu dus dit.) En zelfs de clip over New Orleans (? denk ik) is geweldig.

Ik ben verslaafd aan het maken van afspeellijstjes. Dus, hier komen er een paar:
(let vooral op de gekleurde liedjes)

Voor blijheidsaanvallen
Belle & Sebastian – Step Into My Office, Baby
Ben Kweller – Hospital Bed
Charlie Dxe9e – One Way Ticket
Clap Your Hands Say Yeah! – Tidal Wave
Coparck – A Good Year For The Robots
Elliott Smith – Can’t Make A Sound
Jack Johnson – I Can Tell That We’re Gonna Be Friends
Jane Birkin – Di Doo Dah
The Jayhawks – I’m Gonna Make You Love Me
Kaiser Chiefs – Brightest Star
Mika – Love Today
Rogue Wave – Eyes
Spacekees en Terilekst – Ik Wil Een Meisje
Teddy Geiger – She’s On My Mind
Tenacious D – Kick In The Cunt
Terry S. Taylor – Everybody Way Oh!
Yann Tiersen – Soir de Fxeate

Voor regenachtige flutdagen waarop je het liefst van een brug zou springen en niemand van je houdt
Bright Eyes – I Won’t Ever Be Happy Again
CocoRosie – Techno Love Song
Damien Rice – 9 crimes
The Doors – People Are Strange
Eels – Elisabeth On The Bathroom Floor
Iron & Wine – Weary Memory
James Blunt – No Bravery
Jeff Buckley – Hallelujah
Joss Stone – Killing Time
Katie Melua – I cried for you
Leonard Cohen – Famous Blue Raincoat
Mountain Goats – No Children
Muse – Soldiers Poem
Nirvana – Where Did You Sleep Last Night?
Nirvana – Something In The Way
Radiohead – Karma Police
Rammstein – Rosenrot
Saybia – I Wish His Eyes Belonged To You
System Of A Down – Lonely Day
Yann Tiersen – La Dispute

Voor als je aan het fietsen bent (of aan het autorijden, lucky bastard)
Andrew Bird – Opposite Day
Eels – Goddamn Right It’s A Beautiful Day
Emilie Simon – Fleur De Saison
Fatboy Slim – Praise You
Gorillaz – Feel Good inc.
Groove Armada – My Friend
Kelis – Trick Me
Kings Of Convenience – Sorry Or Please
The Noisettes – Signs
Patrick Watson – The Great Escape
Regina Spektor – Love Affair
Thicke – When I Get You Alone
The View – Same Jeans
Yann Tiersen – J’Y Suis Jamais Allxe9
Yelle – Je Veux Te Voir

Voor als je lijdt aan slapeloosheid
Air – All I Need
David Ford – A Long Time Ago
Death Cab For Cutie – Lack Of Color
Gregory & The Hawk – Boats and Birds
Iron & Wine – Naked As We Came
John Coltrane – In A Sentimental Mood
Mary Poppins – Stay Awake
Kings of Convenience – Live Long
Nick Drake – Hanging On A Star
Nina Nastasia – I Will Never Marry
Nouvelle Vague – Killing Moon
Radiohead – Exit Music (for a film)
Rogue Wave – Perfect
Rufus Wainwright – Leaving for Paris
Simon & Garfunkel – Scarborough Fair
Simon & Garfunkel – Sounds of Silence
Simone White – The Beep Beep Song
Spinvis – Tuinen van Mexico
Sufjan Stevens – The One I Love
Yann Tiersen – Comptine d’un Autre Etxe9
Zero 7 – Spinning

Voor stuiter-, spring-, dans- en schreeuwbuien
Doe Maar – Smoorverliefd Op Jou
Blur – Parklife
C-mon & Kypski – Make My Day
ElO – Mr. Blue Sky
Franz Ferdinand – Take Me Out
Fratellis – Chelsea Dagger
Jet – Are You Going To Be My Girl
Junior Senior – Move Your Feet
The Knack – That’s What I Like About You
Missy Elliot – We Run This
Muse – Stockholm Syndrome
My Chemical Romance – Teenagers
Operator Please – Crash Tragic
The Sheer – Understand
Smash Mouth – I Get Knocked Down
The View – Skag Trendy
Vive la Fxeate – Bananasplit
Wir Sind Helden – Endlich Ein Grund Zur Panik

Voor de broodnodige romantiek
Aimee Mann – Save Me
Amos Lee – Colors
Carla Bruni – Le Toi Du Moi
The Connells – ’74 – ’75
Dave Matthews Band – Where Are You Going
Death Cab For Cutie – I Will Follow You Into The Dark
The Doors – Love Me Two Times
Eels – Beautiful Freak
Jack Johnson – Cocoon
Iron & Wine – Such Great Heights
Jamie Cullum – But For Now
Joss Stone – L.O.V.E
Kate Nash – Birds
Neutral Milk Hotel – Love you more than life
Norah Jones – Not Too Late
Nouvelle Vague – Dance With Me
The Raconteurs – Together
Red Hot Chili Peppers – Road Trippin’
Regina Spektor – Us
Room Eleven – Come Closer
Russ Columbo – Guilty
Saybia – I Surrender
Tom Waits – Green Grass

Wat ik normaal doe met de computer, heb ik nu gedaan met een schaar, lijm, verf en een hele berg oude plaatjes en tijd-schriften.

Vorige week werd ik om twee uur ‘s nachts wakker, schreef dit op en ging weer slapen.

The rain had started falling down, just as it had been pronounced on the radio earlier that afternoon; but it was falling down only lightly, as if the clouds didnx92t want to spill all their tears at once, but couldnx92t stop them from rolling down their fluffy gray cheeks.
The streets had gone dark, as if the evening had already begun, and people were hurrying, their feet stamping in the water that refused to disappear in the gully, to get to some place warm and dry. For it wasnx92t a very well-known street, and there were only a few shops and no cafxe9s, soon it was deserted. Only one person stood still, unmoving, looking as fragile as if she would break into pieces when shex92d move her head, or even blink. She stood as if waiting for someone, but as she werenx92t showing any sign of impatience, it seemed like she was used to it being late.

As he approached, you couldnx92t immediately tell it was him she was waiting for. Whereas he was moving quickly, inconveniently looking around, she reminded of a pillar from the ruins of a Roman temple; as if she had been standing in the exact same place for over two thousand years, watching empires fall and rise around her, seeing winter turning into spring thousands of times, feeling every single day turning into night, every single person being born and die again, being unable to do anything but to be there, to exist and not fade away.
His steps echoed in the wet, empty street. Now, he was almost near her, and he stopped. She was calmly looking at him, or looking through him, for her eyes hadnx92t moved. He was gasping at her, his mouth slightly open. She was exactly how hex92d imagined her. The red coat, with the top buttons open, revealing a bit of perfect, pale skin and the beginning of a black lace dress. The leather, high-heeled boots, which made her legs look slim and her back arch gracefully. But mostly, it was her face that startled him: the pale blue eyes, the full red lips, the wavy brown hair surrounding it. x91Ix92m here,x92 he whispered. x91Donx92t wait any longer.x92 She didnx92t move. He stretched out a trembling hand, but hesitated, for he was afraid she would vanish if he touched her. But she was smiling so gently, and finally, he reached for her rosy cheek.

But all he touched was damp, cold glass. The enchantment had broken. A window separated them from each other. He kept standing there, his eyes fixed on her beautiful face, his hand resting against the cool glass, until the lights went off and the shutter came down with a rattling sound. He bowed for her, with an elegant move of his hand, and whispered to the black square behind which his love was standing: x91I will be back tomorrowx92.